باور نمیکنی گر بگویم هنوز دلم اسیر ظلم هایت است

باور میکنم تنهایی ام را بی تو

باور کن بدون صدایت گوشهایم کر شده

غیر دستانت دستان مرگ را ساغر شده

غیر چشمانت به طناب دار چشم دوختم

درتنهایی میسوزم منکه باحرفهایت میسوختم

باور نمیکنی که دلم برای لحظه ای با تو بودن جان میدهد

باور میکنم جان دادنم را بی تو

باور کن جزتو کسی در قلبم پا نگذاشته

نمیدانی مگر تو را دوست دارد و داشته

نمیشناسی مگرمرا؟همان دیوانه عشق تو

تو هم همان بی وفا که ساختی عشقی نو

باور نمیکنی گر بدانی دوش تا صحر به یادت خون میباریدم

باور میکنم خشکیدن چشمانم را بی تو

باور کن مردنم را بی تو باور کن

عمرت را دیگر بی من سر کن

بی وفایی از تو بود من پایدارم

در گور نیز میل به عشق تو دارم

باور نمیکنی گر بگویم از بی تو در بهشت بودن هم بیزارم

باور میکنم جهنم شدن بهشتم را بی تو

باور کن بهشت هرآنچه خواهم دارد

اما تو که نباشی بهشتم غم دارد

حاضرم جهنم روم ولی با تو باشم

حتی اگر از لطف خدا هم جداشم